مامان جون سلام (۱۵)

مامان جون سلام

مامان جونم این دو دفعه ی آخر درباره کند نویسی صحبت کردیم و شما متوجه شدید که من در کدام گروه قرار دارم و اگر با نتیجه ی تست هوش دیدید که علت از کند ذهنی نیست پس می رویم سراغ راه حلی که بهترین کمک برای من که یک کودک کند نویس هستم. اول از همه باید معلمم در جریان گذاشته شود که برنامه آموزش جدیدی را دارید با من انجام می دهید و او باید در کلاس کوچکترین تلاشم را تشویق کند، لطفا نمایشی نباشد. اگر هم پیشرفتی نیست، لطفا تشویق هم نکنید و البته دعوا هم نکنید. کاملا بی تفاوت باشید. دوم موضوعی که خیلی خیلی مهم است: که در طول این آموزش، چه از طرف معلم وچه از طرف شما والدین عزیز ،هیچ سرزنش، سرکوفت، ایراد، انتقاد،مقایسه،تهدیدی، نباشد.من یک انسان کوچک هستم که دارم چیزهای جدید را یاد می گیرم و قرار نیست وسیله پز دادن شما در مقابل دیگران باشم ، لطفا من را برای خودم دوست داشته باشید، یادتان نبود قرار نیست من آرزوهای شما را برآورده کنم ؟ شما باید با دقت به توانایی هایم مرا در پیدا کردن مسیر خودم ، کمک کنید. وقتی نگاهتان روی خودم افتاد و خود مرا دیدید نه آنچه که دوست دارید ببینید آن وقت میتوانید در انتظاراتتان از من تجدید نظر کنید و با من همراه شوید، آن وقت من خیلی راحت تر می توانم حرفهایتان را بفهمم و انجام دهم.
راه حل برای تبدیل کند نویسی به تند نویسی:
اول باید به مدت یک هفته فقط به زمان های نوشتن من دقت کنید، که زمانی که برای نوشتن یک خط یا هر دو خط مشق طول می کشد چقدر است و بعد از یک هفته ، یک برنامه تشویقی برایم درست کنید، به این ترتیب که مثلا وقتی فهمیدید که برای نوشتن یک خط از مشقم یک ربع لازم دارم ،پس از شنبه که میخواهیم برنامه مان را شروع کنیم وقتی که شروع به مشق نوشتن می کنم،شما خودتون برای نوشتن یک خط از مشقم ۱۴ دقیقه در نظر بگیرید و این ۱۴ دقیقه را روی ساعت بزرگ یک چسب زخم بزنید، که هر وقت عقربه بزرگه به آن رسید وقتم تمام است . اگر یک خط را نوشته بودم، جایزه میگیرم و اگر زودتر از وقت تمام کردم دو تا جایزه . پس تا میتوانید خوراکیهای کوچک و مختلف در خانه داشته باشید تا تلاشم را پاداش دهید. روز سوم ۱۴ دقیقه می شود ۱۲ دقیقه و شما باید به پیشرفتم نگاه کنید، اگر پیشرفتم و همکاریم خوب است هر دو روز دو دقیقه کمتر کنید، ولی اگر دیدید تلاشم را می کنم ولی اونطور که باید و شاید پیش نمی رود اشکالی ندارد. بعد از سه روز یا چهار روز دو دقیقه دیگر کم کنید . کمتر کردن زمان بعد از چند روز قانون نیست، فقط مهم این است که من میتوانم تغییر کنم و مهم این است که وقتی میبینید توانستم به راحتی زودتر از زمان تعیین شده ، یک خط تکلیفم را تمام کنم وقت آن رسیده که زمان را کوتاه تر کنید . ولی نه اینکه ۵ دقیقه ، یادتان نرود اگر میخواهید تغییراتم پایدار بمانند، باید ذره ذره تغییر صورت بگیرد . میدونم اینکار خیلی صبر و حوصله می خواهد ولی مطمئن باشید که ارزشش را دارد. قبلا گفتم در این مدت تغییر، اگر روزی خوب نبودم و نتوانستم در زمان تعیین شده تمام کنم، اشکالی ندارد، پاداش را نمیگیرم ،ولی سرزنش و سرکوفت هم نباید بشنوم …
” تو که خوب شده بودی ، حالا چرا اینطوری میکنی؟
“فقط میخوای حرص منو در بیاری”
“یالا دیگه خسته شدم”
“اینطوری که تو مینویسی به هیچ کارم نمی رسم”
“می خواستیم برویم خونه … بخاطر تو نمیتونم بروم و …”
مامان جون می دونم براتون سخت است ولی اگر تغییر و پیشرفت مرا می خواهید، چند هفته ای با برنامه من جلو بروید و صبر داشته باشید، روی خندان داشته باشید و از پیشرفت هایم صحبت کنید. در اتمام تکالیفم حتی اگر فقط یک دقیقه زودتر تمام شد یک بغل اضافی ، یه چندتایی بوسه ی اضافه نصیبم کنید ، بگذارید من هم ببینم، هم بشنوم، هم لمس کنم و هم حس کنم که تلاش و پیشرفتم شما را چقدر خوشحال میکند. هر تغییری برای هر کسی در هر سنی اولش سخت است حتی برای من کوچولو، زمان می بره این شادی و حوصله شما و همکاری شما به من انگیزه ادامه دادن و تلاش بیشتر را می دهد که واقعا لازمش دارم تا موفق شوم. نگاه شما و حتی حالت صورتتون برام سرنوشت ساز است، لطفا دقت کنید . چون در حال تغییر هستم همه اینهایی که اسم بردم روی من تاثیر می گذارارد.
مامان جون دوستت دارم و برای تمام تلاشهایی که می کنید تا من پیشرفت کنم، از شما ممنونم. می دونم که ما با هم میتوانیم موفق شویم.
ازتون برای همه چیز ممنونم …